Seksjonsleder Dei såg også den glade guten Uansett sjukdom. Uansett prognose: Det er alltid eit menneskje inni der ein stad. Elin Hansen har skrive bok om eit av dei, og om personalet rundt den vesle guten. Tekst: KARIN E. SVENDSEN Elin Hansen var ein av fleire tilsette i Karmøy kommune som levde nær eit menneskje som strevde og leid. Men innimellom klarte dei å hente fram den vesle guten som Stig André også var. Han hadde nett fylt tre år. Inntil no hadde han vore ein vanleg og aktiv krabat. Men så vart han ramma av den sjeldne sjukdomen MLD, og på kort mista han alle ferdigheiter. Spesialistane meinte han hadde mellom tre og seks månader att. – Men det stemte heldigvis ikkje. Stig André var ein liten tøffing, fortel Elin Hansen. Ho har skrive bok om den vesle guten og alle dei som stod rundt han etter at han vart sjuk. Ho har fått stønad både frå Helsedirektoratet og Fagforbundet til å arbeide med boka som kjem ut tre år etter at Stig André døydde i oktober 2008. Begge beina I boka fortel Elin Hansen om alle dei som gjorde sitt beste for guten. Sjølv stod ho med begge beina oppi situasjonen. Då mor hans trengte avlastning, var det Elin som vart spurt om ho ville passe han ei helg i månaden. Stig André trong stadig meir tilsyn og personell. Handplukka folk Frå januar 2006 fekk Stig André eit tverrfagleg tilbod som involverte barnebustad, skule, EN FLOTT KAR: Elin Hansen har skrive bok om en liten tøffing og personalet rundt han. SFO og helsetenesta. Elin Hansen koordinerte det heile. Det var ein svært spesiell situasjon. Ein liten gut hadde venteleg kort tid igjen å leve. Han var råka av mellom anna pustevanskar fleire gonger om dagen. Han var avhengig av kontinuerleg, tett medisinsk oppfølging. For personalet var det krevjande på alle vis. Elin Hansen jakta på dei rette folka. – Ikkje alle sa ja. Dei var usikre om dei ville klare å stå løpet ut, fortel ho. For dei visste at det ville bli akuttsituasjonar mest kvar dag. Og at dei ville miste han. Heile guten Den vesle personalgruppa som var saman med Stig André, var ikkje berre i stand til å takle ekstreme medisinske utfordringar. – Sjølv om sjukdomen var overveldande, måtte vi også sjå den vesle guten. Han fikk vere den glade treåringen, fireåringen og femåringen. Og vi opplevde gode augneblink då vi klarte å hente fram den vesle guten og leike og le med han, seier Elin. Mer ressurser til ambulanse- personell og portører Mange av Fagforbundets medlemmer tilhører yrkesgrupper som var direkte involvert i redningsarbeidet 22. juli. Innenfor helsefeltet pekes det nå på to områder som må styrkes – de prehospitale tjenestene og portørene. Hendelsene i Oslo og på Utøya den 22. juli viste med all mulig tydelighet at samfunnssikkerhet må settes i høysetet. Samarbeid, god kommunikasjon og nok ressurser er nøkkelfaktorer for landets sikkerhetsberedskap. Seksjon helse og sosial er blant annet opptatt av å få på plass en bachelorgrad paramedic som bygger på fagbrev for ambulansearbeidere. Vi vet at det er langt mindre risiko for traumer i etterkant hvis det faglige er på plass. Kompetanse beskytter. En Vi vet at det er langt mindre risiko for traumer i etterkant hvis det faglige er på plass. enhetlig nasjonal videreutdanning på høgskolenivå bidrar sterkt til kompetanseheving. Dessuten har vi et godt stykke igjen før vi er på høyde med land som England, Skottland og Sverige når det gjelder innføring av elektroniske systemer som gir beslutningsstøtte og som kan lastes ned i ambulansene. Disse systemene bidrar også til nøyaktig dokumentasjon over utførte oppgaver. KJELLFRID T. BLAKSTAD Vi kjemper også for å få på plass en fagutdanning for portører. Portørene er i dag en av få yrkesgrupper på sykehusene som ikke har noen fagutdanning/fagbrev. Portørene har et bredt spekter av oppgaver, og vil i mange sammenhenger inneha viktig funksjoner i nødssituasjoner som interntransport, pasienttransport, håndtering av gass, behandling av giftstoffer, forsyning og logistikk. Portøryrket er preget av stor fleksibilitet som vil være viktig i en nødssituasjon. Det er allerede nedlagt en del arbeid i utvikling av en fagplan, så veien fram til et fagbrev er ikke så lang. 42 > Fagbladet 10/2011 Foto: Jan-Erik Østlie fbaargang2011 fbseksjonHEL